In gesprek met Paul van Haren
Paul van Haren is projectleider van aannemer Heijmans
Het is geen makkelijke tijd geweest voor de aannemer. Steeds weer moesten de werkzaamheden worden gestaakt vanwege het slechte weer. Heijmans projectleider Paul van Haren: “We zijn verschillende keren gestopt en vervolgens halverwege de week weer begonnen. Om dan aan het eind van de week weer te moeten stoppen in verband met de vorst. Met onze vakantie erbij heeft het werk vanaf de kerst bijna 10 weken nagenoeg stilgelegen.”
Lekker thuis dus?
Paul: “Mijn vrouw heeft me net zo weinig gezien als wanneer ik buiten aan het werk ben. Je hebt altijd je bezigheden en de administratie die bijgewerkt moet worden. Ik verveel me nooit. In die hele periode van vorst ben ik nog niet één dag thuis geweest.
Uiteindelijk frustreert het wel. Ik werk al vanaf 1978 bij Heijmans. In die eerste jaren hebben we een soortgelijke winter gehad. Maar verder kan ik me niet herinneren dat het de afgelopen dertig jaar zo lang achter elkaar zo slecht is geweest. De vorstverlet is afgeschaft. Dat was een soort risicofonds vergelijkbaar met een verzekering. Je betaalt premie zodat je in de vorstperiode een uitkering hebt. Onder een gevoelstemperatuur van -6 mag er niet meer worden gewerkt. Dat laat de Arbo niet toe. Dan moeten de mensen thuisblijven. Daarbij zijn er werkzaamheden die vorstgevoelig zijn. Een sleuf aanbrengen in bevroren grond, dat lukt gewoonweg niet. Zo’n vorstperiode kost een heleboel geld. Niet alleen omdat je het personeel moet uitbetalen maar ook vanwege al het materieel dat blijft liggen. Een voorraad van 30.000 euro staat daar maar te staan. Normaal gesproken is die voorraad verwerkt en krijg je het werk betaald.”
Schiet het inmiddels wel op?
Paul: “We gaan nu alles op alles zetten om de verloren tijd in te halen. We zijn op meerdere plaatsen gelijktijdig bezig. Dat betekent voor de aanwonenden in eerste instantie misschien wat meer overlast. Normaal rond je iets af en ruim je op voordat je aan de volgende fase begint. Nu lopen die fasen een beetje door elkaar. We werken op meerdere plekken tegelijk, over een groter traject. Daar hebben we geen financieel voordeel bij, het werk dat er ligt moet toch gebeuren. Maar het scheelt wel in tijd.”
Vorst is overmacht. Daar kan niemand iets aan doen. Er volgen ook geen sancties op het feit dat zaken in tijd wat uitlopen. De aannemer probeert wel mee te denken en ervoor te zorgen dat hij aangegane verplichtingen waar kan maken. Die tijdwinst wordt nu dus enigszins geforceerd.
Paul zit als een spil midden in het project. Hij krijgt van alle kanten vragen en opmerkingen. Lukt het hem om daar rustig onder te blijven?
”Dat gaat me redelijk goed af. Al ben ik er wel eens meer dan acht uur per dag mee bezig. Ik probeer daarbij alle rust te bewaren. Ik heb een planning, maar tijdens het werk kom je van alles tegen wat niet is te voorzien. Het is belangrijk dat mensen naar je toe komen als ze iets op de lever hebben. Maar dan wel graag op tijd. Niet om vijf voor twaalf komen melden dat je de volgende dag moet verhuizen. Kom op tijd, dan houden wij daar rekening mee en zorgen dat het pand bereikbaar is.”
De Wok en de Chinees zitten aan beide zijden van de Rijksweg. Daar gaan de werkzaamheden dwars doorheen. Beide restaurants hebben contact met elkaar. Daarom wordt ter plekke de sleuf, direct na het plaatsen van de riolering, weer dicht gegooid. Paul: “En anders maken we aan het eind van de dag een bruggetje zodat ze de weg over kunnen. Wij denken mee. De eigenaar is heel tevreden en dat is belangrijk. Want als je de hele dag op en aanmerkingen krijgt, verstoort dat het werk. Dat kun je beter van tevoren oplossen.”